Hey Girlll,

Ik hoop dat alles goed met je gaat? Met mij gaat het wel goed hoor. Ik heb weer een beetje kunnen acclimatiseren na mijn superleuke vakantie! Ik mis het wel hoor ; (  In mijn vorige blogpost sprak ik over mijn vakantie naar Kaapverdië en of het wel mogelijk is om een feestvakantie in te plannen met kinderen. Alhoewel onze vakantie superleuk geweest is, was er toch een struggle point waar ik voor mijn vakantie al mee te maken had; de peuterpuberteit waar Vienna op dit moment in zit. Op vakantie leek dit te verergeren, misschien de zon of juist omdat ze nog met een ander kindje op vakantie was maar OMG, het was echt vermoeiend op sommige momenten. Ze zeggen dat kinderen in Kaapverdië wild(er) worden en in combinatie met de terrible two oftewel de peuterpuberteit, pffff exhausting gewoon. Ik dacht op een gegeven moment echt; maar even serieus, wat is dit?! Maar goed ik heb het overleefd hahah! Sommigen zeggen dat het een fase is en ik hoop ook echt dat het een fase is hahaha! Maar hoe ga ik er op dit moment mee om en wat zijn mijn belangrijkste lessen?

Vienna in haar peuterpuberteit.

Het grappige van alles is dat Vienna veel van mijn persoonlijkheid heeft. Dus het is ook geen verrassing dat het in haar peuterpuberteit terugkomt. In eerste instantie is ze rustig en verlegen, maar zodra het ijs gebroken is komt ze los. En goed los. Ze heeft een uitgesproken persoonlijkheid en een sterke eigen wil. Ze doet absoluut niets tegen haar zin in en verdedigt haar eigen wil zonder te twijfelen. Typisch haar moeder hahah! Het is mooi om te zien dat ze in deze fase haar eigen persoonlijkheid aan het ontwikkelen is maar toch vind ik het soms nog lastig. Ik wil dat ze zichzelf kan zijn maar grenzen stellen vind ik ook belangrijk. MAAR HOE DAN??!

Peuterpuberteit
Trui: Primark
Broek: Zara
Sneakers: Snipes

Peuterpuberteit en geduld.

Nu ben ik van nature niet echt een persoon met veel geduld. Het moederschap heeft mij geleerd om geduldig te zijn en vooral met de flow mee te gaan. Toch merkte ik dat ik de laatste tijd, eigenlijk sinds haar 2e jaar, toch vaker mijn geduld verloor. Om een voorbeeld te noemen waarbij ik mijn geduld verloor:

  • Dan wil ze ’s avonds niet naar bed, waardoor ze ’s ochtends niet uit bed wil en chagrijnig wakker wordt. Als eerste wat ze zegt: ‘Ik wil niet douchen.’ Alles is NEE! of ze wilt het zelf doen. Een hele struggle om haar in de douche te krijgen en dan wil ze haar tanden weer niet poetsen. Alles is NEE! En het grappige; na deze mega-struggle gooit ze er nog een struggle bovenop; niet uit de douche willen komen, terwijl ze er in eerste instantie niet eens in wilde….Wanneer ik haar er eindelijk uit heb, is ze zo vrolijk als ik weet niet wat! Haha ik snap er soms zelf niets van…

Herkenbaar? Op dit soort momenten van haar peuterpuberteit kan ik mijn geduld verliezen en trust me, sinds haar 2e jaar zijn er veel van deze momenten geweest hahahah. Ik merkte dat ik al gauw mijn stem ging verheffen, vooral op de dagen dat ik al moe was of die al stressvol waren. Maar ik moet zeggen; ik heb de laatste tijd veel geleerd van deze fase en nu probeer ik het toch anders te doen, want ook voor mij is het niet fijn om mijn stem te moeten verheffen.

Alweer tijd voor me-time?

Uitverkocht
12.95
12.95
29.95

Peuterpuberteit: mijn lessen en hoe ik het anders doe.

Mijn eerste les was toen Vienna met haar poppen aan het spelen was. Vienna begon ineens haar stem te verheffen tegen haar poppen, ik schrok gewoon. Ik wist meteen dat ze dit van mij opgepikt had. Dat was het moment dat ik besefte, ok Naath dit moet anders! Je wilt toch wel het goede voorbeeld geven. Sindsdien probeer ik elke situatie bewuster in te gaan, hoeveel haast ik ook heb of hoe stressvol mijn dag ook is. Bewust van het feit dat Vienna ook een klein persoontje is en het niet alleen draait om wat ik op dat moment wil, omdat ik bijvoorbeeld haast heb of een drukke dag heb. Tevens stel ik nu ook grenzen op een andere manier. Ik probeer eerst tot een compromis te komen en 9 van de 10 keer lukt dit prima! Bij wangedrag zoals dingen gooien of dingen doen die niet mogen, krijgt ze straf. Na haar straf leg ik ook uit waarom ze straf gehad heeft en dat eindigt meestal in een knuffel en een kus ; ) Ook dit werkt tot nu toe wel goed!

Kijk, als moeder is het soms je eigen weg vinden en kijken wat werkt voor jou en jouw kind. Als mensen zijn we allemaal work in progress. Hiermee bedoel ik te zeggen dat we niet alles tegelijk kunnen verbeteren maar dat het stap voor stap gaat. Ik verlies op sommige momenten ook nog steeds mijn geduld en dat is oké. We zijn en blijven mensen en niemand is perfect!

Heb jij ook te maken met puberteit? Hoe ga jij ermee om?

Xoxo,

Nathalie

Volg je mij al op Instagram?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Inschrijving Back In Stock Alert We zullen je een e-mail sturen wanneer het product weer op voorraad is. Laat een geldig emailadres achter.
Email Quantity Jouw gegevens zijn beveiligd en zijn alleen voor informationele doeleinden/